ตะวันต้องเรียนต่อ

Author: 
nawasoon
ประเภท: 
เรื่องสั้น

ผู้เขียน  : นวสูรย์

เรื่องสั้น : ตะวันต้องเรียนต่อ

 

วันนี้...วันจันทร์  เป็นเหตุการณ์ปกติธรรมดา เหมือนกับทุกวันที่ผ่านมา  เด็กชายอายุสิบสองปี ในชุดนักเรียนประถมปลาย หมายถึงชั้นประถมศึกษาปีที่ห้า ถึงปีที่เจ็ด ชื่อเด็กชายตะวัน..   ตะวันเป็นเด็กค่อนข้างตัวเล็ก ผอม แต่งกายชุดนักเรียนเรียบร้อย เว้นแต่รองเท้าผ้าใบสีน้ำตาล ถูกหิ้วไว้ด้วยมือซ้าย และเดินเท้าเปล่า ย่ำไปบนทางลูกรัง ชื้นแฉะ จากฝนตกเมื่อคืน

ก้มหน้าก้มตาเดิน ระยะทาง สามกิโลเมตรเศษ จนถึงทางแยกจากอีกหมู่บ้านหนึ่ง  อาศัยน้ำขังริมทางล้างเท้า ตรงข้ามทางแยก ซึ่งเป็นบ้านยกพื้นหลังเล็กๆ เจ้าของบ้านกำลังถางหญ้าข้างบ้าน

“วันนี้มาเร็วนะ”  น้า เจ้าของบ้าน ชายวัยกลางคนทัก “รถน่าจะใกล้มาถึงแล้ว...”

“ครับ...”  ตะวันตอบสั้นๆ  ไม่มีคำพูดอื่นที่จะสนทนากับเจ้าของบ้าน เหมือนวันก่อน  วันที่ ตะวันเดินเท้ามาถึง น้ารีบบอกตะวัน ก่อนถามเสียอีกว่า “มาช้าไปนะ รถออกไปสักพักแล้วล่ะ”

นั่นหมายถึง การเดินเท้ามาในเช้าวันนั้น ต้องเดินกลับบ้าน ในทันที และไม่มีโอกาสไปถึงโรงเรียน ที่อยู่ห่างจากจุดขึ้นรถนั่นไปอีก สิบเอ็ดกิโลเมตร บนถนนลูกรัง

การเรียนต่อหลังชั้นประถมปีที่สี่ จากโรงเรียนในหมู่บ้านชนบท ของปีพอศอ ๒๕๑๓ คือต่อชั้นประถมปลาย หรือ ปอ.ห้า ถึงปอ.เจ็ด  ที่โรงเรียนในตัวอำเภอ เป็นเรื่องที่ไม่ค่อยมีใครเรียนต่อ  ตะวัน คือนักเรียนคนแรก และคนเดียวในรุ่น ที่เรียนต่อจากการขอร้องของครูใหญ่ เมือจบชั้นปอ.สี่  ด้วยเหตุผลว่า ผลสอบของนักเรียนปอ.สี่ทั้งตำบล ตะวัน สอบได้ที่สอง ครูใหญ่บอกกับพ่อของตะวันว่า เสียดายมากถ้าไม่ได้เรียนต่อ  ทั้งยังอาสาพาตะวันไปสมัครเรียน และวางแผนการเดินทางให้ จนพ่อของตะวันไม่กล้าขัดใจครูใหญ่  แล้ว.. ตะวันก็ต้องเข้าเรียน และเดินทางตามแผนที่ครูใหญ่แนะนำ  เดินเท้าสามกิโลเมตร เพื่อขึ้นรถสองแถวเล็ก คันเดียวในสองหมู่บ้าน ที่ออกจากอีกหมู่บ้าน ในตอนเช้า และเข้ากลับในตอนเย็น  ทุกเย็นตะวันต้องรีบเดินทางออกจากโรงเรียนระยะทางกิโลเมตรเศษๆ เพื่อให้ทันรถกลับบ้าน ลงรถที่ทางแยก แล้วเดินต่อ   เช้าต้องรีบเดินจากบ้านถึงทางแยก เพื่อให้ทันรถไปโรงเรียน   บางวัน ไม่ทัน นั่นหมายถึงต้องเดินกลับบ้าน และขาดเรียน ทุกสัปดาห์ มีทัน และไม่ทัน เป็นว่า หลายๆ สัปดาห์ที่ตะวันได้เรียนเพียง สาม หรือสี่วัน ในห้าวัน ที่เหลือก็เป็นวันยิงนก ตกปลา ไปตามฤดูกาล

 แต่... ตะวัน ก็ได้เป็นคนที่ถือว่าประสพความสำเร็จในวันหนึ่ง ก่อนถึงวันนั้น ตะวันยังต้องเผชิญ เรื่องราวอีกยาว  แล้ว ใครๆก็จะมีโอกาสรู้เรื่องราวของ ตะวัน นักเรียนคนแรก และคนเดียวในรุ่น ที่ เรียนต่อ.