โทงเทง

อรุณสวัสดิ์ ตลาดเช้า

สะดุดรักกับเจ้าลูกไม้แปลกตานี้ เมื่อคราได้ไปเดินเล่นที่ตลาดคนเดินในเมืองเชียงราย คนขายซึ่งเป็นชาวเหนือ เรียกว่า "ลูกเคฟกูสเบอร์รี่" (Cape gooseberry) พอฉันได้ยินว่าเบอร์รี่ๆ ก็ชอบใจดูอินเตอร์ดี พอมาถึงบ้าน เพื่อนชายคนภาคกลางบอกว่า เจ้าลูกนี้แถวบ้านเขา (สุพรรณ) เรียกว่า "ลูกโทงเทง" (ดูชนบทไปเลยเสียนี่) แต่จริงๆแล้วเคฟกูสเบอร์รี่ ก็คือโทงเทงฝรั่ง เพราะมีขนาดใหญ่กว่าโทงเทงบ้านเรา

โทงเทงเป็นลูกไม้ที่พบทั่วไปตามชนบท จัดเป็นวัชพืชอย่างหนึ่ง เด็กๆเก็บมาเล่นตบเปลือกพองๆให้แตกแล้วกินเนื้อข้างใน - สีส้มสวยรอให้ชิม

ลูกโทงเทง เนื้อนุ่มฉ่ำแทรกด้วยเมล็ดสีเหลือง รสหวานอมเปรี้ยวนิดๆ คล้ายสับปะรดผสมมะเขือเทศ แต่มีกลิ่นหอมเฉพาะ ฉันรู้สึกชุ่มคอดีเวลากินลูกโทงเทง น่าจะให้วิตามินซีสูง ยังดัดแปลงทำอาหารอื่นๆได้อีก เช่น ชุบช็อกโกเลต สลัด แยมผลไม้ ฯล ฯ

ทางภาคอีสานเรียกโทงเทงว่า ส้มโป๊ะ ท้องถิ่นอื่นๆก็มีเรียกทั้ง โคมจีน เผาะแผะ ทุ้งทิ้ง มะก่องเช้า มักขึ้นอยู่ตามที่ชุ่มชื้น รกร้างว่างเปล่าทั่วไป มีคนใช้ต้นโทงเทงแก้ต่อมทอนซิลอักเสบได้ผลดี

โทงเทง - ฉันว่ามันคล้ายรูปหัวใจโปร่ง ที่เผยแย้มเห็นเนื้อสีทองข้างใน เหมือนหัวใจทองคำของแม่ จากคำเล่าของหนุ่มภาคกลาง วัยเยาว์ๆ ยามที่แม่เขาออกไปไร่นา ทำงานด้วยความเหนื่อยยากอ่อนล้า ครั้นพอเย็นค่ำกลับมา แม่ก็จะเก็บลูกโทงเทงนี้ห่อใส่ชายเสื้อมาฝากลูกชายที่รอขนมหวาน พอเติบโตขึ้นมา ยามได้พบเห็น "ลูกโทงเทง" คราใด ก็หวนคิดถึงความรักของแม่เมื่อนั้น

(ตลาดถนนคนเดิน : อำเภอเมือง จังหวัดเชียงราย)