“ความรักของประชาชนที่ฉันจับใจ”

                สมเด็จพระนางเจ้าพระบรมราชินีนาถได้พระราชทานสัมภาษณ์แก่กลุ่มนักข่าวหญิงเมื่อวันที่ ๒๘ สิงหาคม ๒๕๒๓ ถึงความซาบซึ้งในพระราชหฤทัยขณะที่เสด็จฯไปทรงเยี่ยมเยียนราษฎรในถิ่นทุรกันดารว่า

                “...ทุกคนเป็นพยาน ความรักความใกล้ชิดที่ไม่สามารถจะบอกได้ เห็นเหงื่อฉันไหล เขาเอาเช็ดหน้าของเขาที่ปูบนพื้น แล้วพื้นนี่ทุกคนก็เหยียบ พระเจ้าอยู่หัวผ่านไปก็แฉะหมดเลย แล้วองครักษ์ก็เหยียบหมด เขาเห็นเหงื่อหยดติ๋ง เขาเอาผ้าเช็ดหน้านั่นขึ้นมาถูให้ใหญ่เชียว...ฉันไม่ได้รังเกียจแต่ฉันสะดุ้งเฮือกพยายามเบนหน้าหนี ไม่ได้กลัวอะไรหรอก กลัวเครื่องสำอางหลุด มันคนล่ะสีน่ะ แย่เลย พุทโธ่ เราทาไว้สีหนึ่ง เขาเอาอีกสีหนึ่งขึ้นมาเช็ดใหญ่เลย...

                โถ อย่างนี้ นี่คือความรักความหวังดี เพราะเขาเอง เขาก็เอาผ้านั้นมาเช็ดหัวเขา เพราะทรงเหยียบแล้ว เขาก็เอามาไว้บนหัวเขา

                พระเจ้าอยู่หัวบอกว่า นี่น่ะ อันตรายอย่างหนึ่ง เขานึกว่าเราไม่ใช่คน นึกว่าเราเป็นเทวดา จะบอกเท่าไรก็ไม่ฟัง...แย่งกันฉุดพระบาทของพระเจ้าอยู่หัว ท่านบอกว่าอย่างนี้ก็ล้มซิ ต่างคนต่างจะเอาพระบาทขึ้นไปไว้บนหัว...

                พระเจ้าอยู่หัวก็เหมือนกัน เขาเห็นทรงเหนื่อยมา เหงื่อไหล เขาวิ่งมา อุตส่าห์เอาแก้วมา แล้วเปิดน้ำอัดลมมาให้ ขนาดจนๆนี่ วิ่งเอามาให้ พวกทหารองครักษ์บอก เสวยไม่ได้นะพะย่ะค่ะ แต่ท่านก็เสวย รับสั่งว่า “ไม่ได้ เสียน้ำใจ”...

                แล้วนี่คือความรักของประชาชนที่ฉันจับใจ บอกกับฝรั่งว่า จับใจ ไม่มีวันลืมเลยเป็นอันขาด